Ons gezin heeft zo zijn tradities. Een van die tradities is (was) dat onze kinderen op twaalfjarige leeftijd met vader of moeder mee mochten naar een wereldstad.
Jochem toog op die manier naar Athene, Judith naar Jeruzalem, Daniël naar Londen. Met Maarten, onze tweede, trok ik rond Pasen 1989 naar Rome.
We logeerden in zo’n Romeins hotel, waar men je wel een ruime kamer aanbiedt maar het ontbijt niet veel meer laat zijn dan een boterham met jam, en trokken de Eeuwige Stad door. We zagen de plaatsen die iedere toerist bezoekt: het Forum Romanum, ruïnesteden, de Tiber, de Sint Pieter met dat immense plein, het Colosseum, een paar van die eveneens kolossale kerken. En we liepen door dat monument van de oude christenheid, de catacomben.
Het is een bijzondere ervaring, de lange donkere gangen met de rijen urnen, waar christenen hun doden begroeven en zich soms schuil hielden voor een vijandige overheid. Bijzonder zijn ook de afbeeldingen. Je komt nogal eens een schildering tegen van de goede herder, het verloren schaap op de schouder. Geliefd oudchristelijk symbool van het evangelie. Dominee Hans Kronenburg, destijds predikant van de Domkerk, wist ons wel een adres te noemen waar je die afbeelding kon kopen. Ingelijst en wel prijkt ze nog steeds op Maartens kamer.
Die verstilde wandeling door de catacomben, ver van het mondaine rumoer, staat nog steeds op mijn netvlies gebrand. Wellicht ook vanwege het vervolg, want zo kom ik bij een andere familietraditie terecht. Drie van onze kinderen zijn op diezelfde leeftijd van twaalf jaar gedoopt. Wij kozen er voor hen als baby te laten zegenen of opdragen en hen zelf de keus te laten maken voor de doop. Je kunt daarmee wachten tot het moment van de openbare belijdenis – als het daar van komt… - maar dat leek ons wat erg lang. Zo kwamen we er toe samen die beslissing te nemen op een ander moment. Voor ons gevoel een geëigend moment: als er veel verandert in het leven van een jong mensenkind, als de puberteit aanbreekt, als je de overstap maakt naar een heel ander schoolsysteem, als je zo’n steuntje in de rug goed kunt gebruiken. Een andere, nieuwe fase breekt aan. Juist dan kun je ervoor kiezen om de doop te vragen en de doopvragen met een volmondig ja te beamen. Om het water op je voorhoofd te voelen en de gemeente om je heen te weten. Wat er in het leven verder ook mag gebeuren.
Maarten werd in de Domkerk gedoopt. Net terug uit Rome, vlak na Pasen, op de ‘zondag van de goede herder’. Dat kwam dus allemaal heel goed samen. Wat is de doop anders dan een willen schuilen bij de goede herder? Zou je op zoek gaan naar een aansprekend beeld voor ‘Gods huisstijl’, het thema van dit Paasnummer, dan maakt de goede herder een goede kans. Zo dachten de eerste christenen er in elk geval wel over.
God houdt er briefpapier noch enveloppen op na, Hij doet niet aan advertorials en welk reclamespul je zoal kunt verzinnen. Hij is eerder een God van de verborgenheid dan van de openbaarheid. Hij laat zich ontdekken door wie Hem zoeken. En dan nog kun je verbijsterd zijn over wie en hoe Hij (Zij?) in jouw levensgang blijkt te zijn, heel anders dan je in je opgewekte momenten en in je oprechte zoeken had gedacht. Toch zijn er wel een paar plaatjes die het evangelie ons aanreikt, parabels die je helpen Hem op het spoor te komen.
In Jezus Christus toont Hij wie Hij is, wie Hij wil zijn, zijn identiteit. Niet als de aanvoerder die de massa naar een einddoel dirigeert. Niet als de politicus die de grootste en sterkste wil zijn. Niet als de geestelijk leider die vindt dat beter één kan omkomen dan dat het hele volk er aan gaat. Maar wel als de goede herder die op zoek gaat naar dat ene schaap dat verloren dreigt te gaan. De negenennegentig andere zoeken het dan maar even uit.
Van mij mag dat plaatje wel op Gods briefpapier. Al komen misschien een paar andere plaatjes ook in aanmerking.
Daan van der Waals
(uit Kerk in de Stad, Protestantse Gemeente Utrecht)
| Maarten Luther |
| Klaroenstoot |
| Huwelijk van smaragd |
| Met Pasen in Rome |
| Zomerse gedachten |
| Een jaar ouder |
| Oase-stukjes |
| Samen delen |
| Goede zondag |
| Van Oost naar West |
| Een witte raaf |
| Kerken op Kanaleneiland |